2 Ne diyeceğini bilemez insan bazen. Çünkü ne söylesen eksik kalır, ne söylesen içindekileri ifade etmeye yetmez...
Benim de öyle oldu işte. " Sesini duymak istedim"demek istedim defalarca ama cesaret edemedim özlemeye varmadı dilim. Çünkü onun özlemediği sesinden belliydi. Ben ne çok sevmişim meğer. Beni ne kadar kırdıysa,  ne kadar üzdüyse, ne kadar çaresiz bıraktıysa, hepsi sevgimin yüzündendi. Onu sevmek çaresiz bıraktı. Daima içime atıp durdum herşeyi ama geriye dönüp bakınca kaybeden bendim...
O konuşma onun sesini son duyuşum oldu. O son konuşmada onu çoktan kaybettiğimi anladım. Buz gibiydi sesi, hiç sıcaklık yoktu, çoktan unutmuştu ve bu bariz belliydi. İşte o an vazgeçtim ondan.
17.03.2018