1 Merkezide gördüğüm 3 kapalı kız vardı içinde siyah giyinmiş kırmızı rujlu kız çok güzelsin hoşuma gittin pek gelip konuşamadım psikoloji kitabı vardı elinde buradaysan beni fark etmeni umuyorum gözlerine daha ne kadar bakabilirim gelip konuşacam en kısa sürede #rumuz:mühendis
0 Anladım ki Zaman denen şey koskocaman bir lokmaymış yutulamayan Ve ben bakmıyorum artık bardağın dolu tarafına boş tarafına Becerebilirsem sadece su içiyorum boğazımda yudum yudum kalmazsa Hani aslında suç benim de değildi O şiir kokan bakışlarında idi Hangi şair yazmaz ki seni zaten yazmayan şairin kalemi kırılır Gerçi seni mısra mısra yazmaya hangi kalem yeterdi ki Sen bitmeyen bir şiir sonu gelmeyen bir roman kurmakla bitmeyen bir hayal ve yaşamakla tükenmeyen bir hayatsın ben çok iyi bilirim Bu yüzdendir gözlerine esir düşüp saçlarında can verdiğim çok iyi bilirim Gittiğin gün bende bitmiştim aslında hayat son bulmuştu dünyam da Sanki aldığım nefesmişsin soluduğum havaymışsında ben bilmiyormuşum Öyle sanmıştım koyun gözlü Bak artık sana koyun gözlüM demiyorum koyun gözlü diyorum Çünkü sen başkalarına bambaşkalarına ait oldun yabancı tenlerde aynı beden oldun Geri gelmeyi istiyormuşsun söylesene koyun gözlü nasıl gel derim başkalarının kokusu üzerine sindikten sonra Bak sende iyi bilirsin beni iyi dinle şimdi bınlar sana son söz son kelimeler Ben bilinmeyen bir meçhulün şairi unutma şunu hiç kimse unutmasın Şairler her gün ağlasada bir damla göz yaşı dökmeden Her gün ölsede yaşamak pahasına Asla yenilmezler sevdalarına gururu pahasına Ve dimdik yaşarlar kahpe insanların yaptığı kahpelikler pahasına Sadece şunu UNUTMA UNUTULACAKSIN SEN HATIRLANMAMA PAHASINA Rumuz bir meçhulün şairi
