Tamamlayamadığın hangi vicdansızlığın için döndün? Geçmişim olamamıştın, şimdi geleceğimde olmak için mi geldin? Artık benim için sen bir ‘fark etmez’sin. Fırtınada kaybolmuş bir yelkenli için rüzgarın nereden estiği önemli değildir. Geçti artık o günler… Mezarıma çiçekle gelmen, beni öldürmüş olman gerçeğini değiştirmiyor. Sessiz çığlıkları vardır kırılan kalbimizin ve onları yalnızca Allah duyar. Senin duymadığın ve hiçbir zaman duyamayacaklarından bahsediyorum. Umarım beni anlıyorsundur. Keşke biraz düşünebilseydin. Düşünmediğin için şimdi kalbin acıyor biliyor musun? Beynin düşünemediği her şeyin cezasını kalp çeker. Düşünmek beyni acıtmaz ama düşünmemek kalbi yorar.
Şu hayatın bize en büyük darbesi beklediklerimizin hiçbir zaman gelmemesi, gelenlerin ise bizi hak etmemesidir. Bazı insanlar hiç başlamayan hayatlarının bitmesinden korkarlar… Neyi biriktirebilmişler ki kaybetsinler? Sen de onlardansın bana göre. Elinde avucunda hiçbir şey kalmamış ama hala yitirmekten korkuyorsun. Kolların boşluğa alışmış ama benimle doldurmaya çalışıyorsun. Bitmişsin ama hiç başlamamış olduğunu anlayamamışsın. Söylenmiş sözleri duymamışsın, şimdi söylenmemişleri dinliyorsun. Göremediğin şey şuydu; ben sana hayatımı verdim, sen onu başkasının çöpüne attın.
Bana gelince… İyiyim ben. Aşkta özgürlüğün tutsaklıkla başladığını ve aynı zamanda da hayatta aşktan daha önemli şeyler olduğunu öğrendim. Mesela insan olmak… (Kahraman Tazeoglu -Simru ) (Kitap 14 mart'ta çıkacak ama arka kapak yazısı cok etkiledi .. dört gözle bekliyorum)
8 Cuma günü yemekhanede sol taraf kolonların yanında suyunu unutan şahıs suyundan iki gıdım aldım bence bu konuyu bir çayda konuşsak iyi olur malum çok muhim bir konu 😊😊😊
0 Tıbbi Aromatik 2. sınıfta okuyan, bildigim kadarı ile sınıfta tek erkeksin. Uzun zamandan beridir seni takip ediyorum. Ne yaptıysam ilgini çekemedim. MYO kantininde hep görüyorum seni, artık beni farket lütfen...
2 "Olur olmadık zamanda yazıyorum sana bir evin cam kenarında, tek başıma. İnsanların telaşı gürültüsü sağ yanımda ve benim sol yanım yine sana ait yadırgama beni. Yaşamaya savaşıyorum burada. İnan gidenlerin arkasından küfretmeden susmak ayrılığın adaletsizliğine karşı durmak hiç kolay değil. Özlemek kanserle birebir... tek farkı yani özlemek hastalığına kimsenin saygı duymuyor oluşu. Oysa insanlar bilmiyorlar ben , özlediğim insanı her hücremde hissediyorum . Yemek yiyor fakat kilo veriyorum tıpkı emek verip seni kaybettiğim gibi . Epeydir seni anlamaya çalışıyorum . Seni anlarsam bana neden güvenmediğini bir çırpıda herşeyi bitirdiğini bulurum diye umuyorum. Bir cevap bulsam ertesi sabaha , senin kadar gamsız uyanamaz mıyım ? Ne dersin ? Yaşamaya savaşmak uğruna , denemez mi ??? =》 V.... K. 《=
