0 Her şeyden aşırı derecede soğudum. 3 yil biriyle sevgili oldum ve onu çok ama çok sevdim. Hayat bizi öyle bir noktaya getirdiki ben ilişkide bir dolap askılığından farksız oldum. Sadece yanında gezen bir gölge oldum. Hal böyle olunca cok sevmeme rağmen ayrıldım. Her günün sabahına kalbimde bir ağrıyla uyandım ve her günün akşamını gözyaşlarıyla tamamlardim. Ondan ayriyken beni başkaları ile görür üzülür diye hiç kimseyle konusmadim. Ama o hep aksini yaptı gözlerimin önünde başkalarıyla bir sevgiliymis gibi konuştu. 1 sene sonra bende çapkınlık yapmak istedim onu unutmak için ve farklı birilerini tanımak için. Yaptım da. Cok kişi tanıdım çok şey yaşadım. Şimdi ise her şeyden tiksiniyorum. Bazen gün geliyor yakın arkadaşlarımı bile görmek istemiyorum. Sürekli evdeyim, kitaplarla uğraşmaktan başka bir şey yapmıyorum. Hiç-bir kızdan etkilemiyorum. Kimseye aşık olamıyorum. Zamaninda öyle duygularım sömürüldü ki şimdi bir robottan farksızim. Ne olacsk bu halim hiç bilmiyorum