0 Ebû Hureyre anlatıyor:🙃 Bir gün Allah Resulü (a.s.m.) "Toplanınız, size Kur'ân'ın üçte birini okuyacağım" buyurdu. Bunun üzerine toplanan toplandı. Sonra Resulullah (a.s.m.) hane-i saadetlerinden çıktı, geldi, Kul huvallâhu Ehad'i okudu ve tekrar hane-i saadetlerine girdi. Biz kendi aramızda şöyle konuştuk: "Resulullah (a.s.m.) 'Size Kur'ân'ın üçte birini okuyacağım' buyurmuştu. Ben kuvvetle tahmin ediyorum ki, bu, kendisine gökten gelen bir haberdir." Daha sonra Resulullah (a.s.m.) çıktı, geldi ve şöyle buyurdu: "Size Kur'ân'ın üçte birini okuyacağımı söylemiştim. Dikkat ediniz, o sure Kur'ân'ın üçte birine denktir." İhlâs Suresi hem dünyanın hem de âhiretin mutluluk vesilesidir. Bu iki sırrı Peygamberimiz şöyle dile getirir: "Günde iki yüz defa İhlâs Suresi'ni okuyan kimsenin, borcu hariç elli senelik günahı bağışlanır. "Uyumak için yatağa giren kimse sağ tarafı üzerine yatar, sonra yüz defa İhlâs Suresi'ni okursa; kıyamet gününde Cenab-ı Hak o kula şöyle der: "Ey kulum! Cennete sağ taraftan gir." İhlâs Suresi sevginin bir alameti, cennetin bir anahtarı mesabesindedir. Kuba Mescidi'nde imamlık yapan bir sahebi vardı. Namaza durunca önce İhlâs Suresi'ni okur, ardında istediği bir sureye geçerdi. Her rekâtta böyle yapardı. Cemaatten arkadaşları kendisine: "Sen bu sureyi okuyorsun, sonra da onu yeterli bulmayarak başka bir sure okuyorsun. Ya sadece bu sureyi oku veya onu bırak, başka bir sure oku" deyince: "Ben bu sureyi bırakacak değilim. Bu sure ile size namaz kıldırmamı istiyorsanız kıldırırım, istemiyorsanız sizi bırakırım" cevabını verdi. Sonra durumu Resulullah'a (a.s.m.) bildirdiler. Resulullah (a.s.m.), kendisine "Cemaatinin sözünü ettiği şeyden seni alıkoyan ve her rekâtta bu sureyi okumaya seni sevk eden sebep nedir" diye sordu. "Yâ Resulallah, ben bu sureyi seviyorum" dedi. Bunun üzerine Resulullah (a.s.m.), "Bu surenin sevgisi seni cennete girdirecektir" buyurdu.
0 Ben ne yaşamayabiliyor nede ölebiliyorum diyen kardeşiniz. Çok yoruldum bu hayattan umut insanı yaşatır benim insanlığa olan umudum çoktu iyi insanların fazla olduğuna inanıyordum ama menfaat ve para; ne güven ne insanlık bırakmış durumda umudum bitmek üzere. Çoğunuz terapi almamı tavsiye etmişsnz belki duyarak belki tecrübe ederek tavsiye ediyorsunuz ama benim sorunumu çözecek konumda değiller. Basit bir ayrılık acısı karşılık görmeme durumu yok sırtımda onlarca ihanet hançeri var en yakınlarım tarafımdan. Aslında deve kuşu gibi davranıyorum kafamı kuma gömmüşüm gerçekler karşısında görmek istemiyorum canımı yakıyor. Aklımda ne mi var sanırım Allah bana bi teklifte bulundu ticaret yapıcaz kendimi bu anlaşmaya hazırlıyorum ; tevbe süresi 111 ayet anlaşma şartlarıdır. Tavsiye ve dualar için tşk ederim