0 Ruhum doymuyor. Açıkçası hiç besleyemiyorum. Ekonomik şartlar! Adam akıllı bir hobi edinemiyoruz bile. Köle gibi yaşıyoruz. Zalimliklere, haksızlıklara karşı gelmeden sessizce köle gibi çalışıyoruz. Biz çalıştıkça onlar daha da büyüyor ama bizler daha da küçülüyoruz. Ruhumu üç kuruş paraya satmışım gibi hissediyorum. Bu histen kurtulmak için kendimi oyalıyorum. Bu hisle baş başa kalınca hiçbir şey yapasım gelmiyor. Yaşamak ağır bir yük gibi ve sanki bende onu taşımak zorunda kalan bir hamal... İyi geceler kapitalizmin değer biçtiği köle kardeşlerim
0 Merhabalar gorurmusun bilmiyorum ama icmeler bufe duraginda surekli otobuse binen guzel kapali kiz unversite de okuyorsun. İki kez denk geldik ama konusamadik bir daha denk gelirsek konusuruz insallah gecen de hastaneye gittin galiba diyeyim belki hatirlarsin.
0 Merhaba, ilk başta üniversite otobüsünde karşılaştık yanlış hatırlamıyorsam kahverengi veya krem rengi bir ceket vardı üzerinde sonra milliamal awm çıkışında yine karşılaştık şaşkınlıktan zaten baktik birbirimize tanışmak isterim sakıncası yoksa sunroof bir kızdın yanında iki kız arkadaşın daha vardı.