Bazı dersler okullarda verilmez. O bazı dersleri satın da alamazsınız...
Benim de aldığım dersler oldu. Ömrümün en güzel zamanlarından verdiğim, aylarımı, yıllarımı harcadığım zamanlar...
Bu derslerde emeği geçen hiçkimseyi affetmiyorum,
Ama hepsine gönülden teşekkürler.. .

Öğrendim ki;
her gülümseyen insan sevgi beslemiyormuş.
En çok kime güvenirsen en derin yarayı o açıyormuş ve güvenden açılan yaralar bir daha asla kapanmıyormuş.. .

Öğrendim ki;
Kimseye ama hiçkimseye bütün zayıf yanlarını anlatmayacakmışsın. Çünkü daha ilk tartışmada oraya çalışırlar hep. Ve edilen bazı sözler karın boşluğuna gelen bir yumruktan daha çabuk kesebiliyormuş insanın nefesini.. .

Öğrendim ki;
Kimse sandığımız kadar mükemmel değilmiş aslında. Onları kusursuz yapan bizim onlara duyduğumuz sevgiymiş. Yani biz olmasak onlar kocaman bir hiçmiş! O zaman ne diye gözümüzde büyütüyoruz hak etmeyenleri, ne diye kendi içimizde boğulup duruyoruz?
İnsana en çok zararı sadece kendisi verebilirmiş meğer.. .

Öğrendim ki;
Herkes bir gün gidebilirmiş. Ve gitmek isteyene vaktinde yol vermek gerekirmiş hep. Çünkü ertelemek daha çok acı,
daha çok uykusuz gece,
daha çok üzülmekmiş aslında.. .

Bunları isteyerek değil, öğrenmeye mecbur bırakan herkese teşekkürler.
Bir daha görüşmemek ümidiyle...

Ezgin Kılıç