0 Ruhum doymuyor. Açıkçası hiç besleyemiyorum. Ekonomik şartlar! Adam akıllı bir hobi edinemiyoruz bile. Köle gibi yaşıyoruz. Zalimliklere, haksızlıklara karşı gelmeden sessizce köle gibi çalışıyoruz. Biz çalıştıkça onlar daha da büyüyor ama bizler daha da küçülüyoruz. Ruhumu üç kuruş paraya satmışım gibi hissediyorum. Bu histen kurtulmak için kendimi oyalıyorum. Bu hisle baş başa kalınca hiçbir şey yapasım gelmiyor. Yaşamak ağır bir yük gibi ve sanki bende onu taşımak zorunda kalan bir hamal... İyi geceler kapitalizmin değer biçtiği köle kardeşlerim