0 Gecenin bir yarısı yazıyorum bu yazıyı, yine her zaman olduğu gibi bu gecede düştün aklıma, tarifi zor duygular içerisindeyim bu aralar. Hasretin epeyce kalbimin duvarlarını zorlar oldu, hâlâ sensizliğe alışamadım. Sensiz ne yapılır, nereye gidilir bilmiyorum bir bilinmezlik içerisinde kaybolup gidiyorum yavaş yavaş, herkesten habersiz, herkese unuttum diyorum bidaha asla olmaz diyorum ama içimden bir ses hadi lan ordan sen kimi kandırıyorsun diyip kalbimin ortasına bir yumruk atıp senin varlığını hatırlatıyor. Hâlâ oradasın biliyorum hissediyorum seni yerini kimseye bırakmamaya kararlısın zaten bende başka kimseye verecek değilim çünkü oraya en güzel sen yakıştın...