0 Içimizde biriktirdiğimiz yaraların tutsağı oluruz bazan Öyle çok kanamış Öyle vurulmuşuz ki Eski zaman abdallar'ı gibi kaçıyoruz her şeyden Insan sevmeye korkar mı Korkuyoruz işte
Hep kursağımızda kanadı sevinçler Kelimelerimiz hep yarım Hep yaralı bir kuş gibi kafese alınmış yüreğimiz Sesimiz lal Uçmaya korkmuşuz
Y'aramıza her dokunan kendi izini bırakıp gitti Her giden bizden bir parça alıp gitti Şimdi güvenemiyorsak kimselere Artık yüreğimizi açmaya korkuyorsak Bu sevmeyi bilmedigimizden değil Bizim bildiğimiz sevdaların kalmadığından
Tedavülden kalkmış duygular büyütmüşüz içimizde Yaşımıza başımıza bakmadan bir çocuk bırakmışız içimizde Kirlenmemiş sevgiler le yürümüşüz hep
CANCAĞIZIM
Yüreğimdeki resmin hala o müstesna yerinde Hala kırık notalar içersinde söyleniyor şarkımız Kimin suçu bilmiyorum Ama Biz bu zamanın uzağında kalmışız M. CENGİZ
